Mijn naam is Daniel Cop, ik ben 47 jaar en werk nu bijna vier jaar als manager bij Jeugd- & Gezinsbeschermers. Toen ik begon, had ik nog nooit in de jeugdzorg gewerkt. Mijn ervaring lag in het leidinggeven, maar niet in dit domein. Toch voelde ik heel sterk: hier moet ik zijn.

Ik heb altijd een zwak gehad voor kwetsbare doelgroepen. En toen ik in mijn privésfeer van dichtbij zag hoe jongeren vast kunnen lopen, raakte dat me diep. Ik dacht: als ik ergens een verschil kan maken, dan is het hier.

Van ‘onbekend terrein’ naar betrokken sparringpartner

In het begin wist ik weinig van het juridische kader of van de dagelijkse praktijk van jeugdbeschermers. Maar ik was nieuwsgierig, stelde veel vragen en liep mee waar het kon. Zo leerde ik het vak van binnenuit kennen. En nu, vier jaar later, praat ik mee op inhoud alsof ik er zelf ooit één was.

Geen dag hetzelfde

Mijn werk is enorm afwisselend. De ene dag zit ik aan tafel met een gemeente om beleid te bespreken, de andere dag schuif ik aan bij een overleg met jeugdbeschermers of coach ik iemand in een ingewikkelde casus. Wat ik het mooiste vind? Als we in complexe situaties toch samen een doorbraak bereiken. Dat we verschil kunnen maken, ook al is het zwaar.

Laatst hadden we een zitting over een 15-jarig meisje dat al langere tijd in een gesloten setting zat. Niemand wil dat voor een jongere, maar ze maakte daar eindelijk echte stappen in haar ontwikkeling. Samen met ouders, de jeugdbeschermer en andere betrokkenen kwamen we tot de conclusie dat verlengen de beste keuze was. Niet makkelijk, wel belangrijk. Het was zo’n moment waarop je voelt: hier doen we het voor.

Champions League-werk

Ik ben een voetbalfan, dus ik zeg het vaak zo: dit werk is Champions League. Je moet scherp zijn, mentaal fit blijven en jezelf blijven ontwikkelen. Dat geldt voor onze jeugdbeschermers, maar ook voor mij als manager. We vragen veel van elkaar, maar we geven ook veel terug.

Wat ik mooi vind aan deze organisatie, is dat we elkaar elke dag blijven prikkelen om het juiste te doen voor het kind. Dat is niet eenvoudig. Maar het maakt het werk wél ontzettend waardevol.

Als jij denkt: “dit wil ik ook…”

Dan nodig ik je uit om met ons in gesprek te gaan. Of je nou al ervaring hebt in de jeugdzorg of juist nieuw bent in het vakgebied, als je gemotiveerd bent en wil bijdragen aan een betere toekomst voor jongeren, ben je welkom.

Ik vertel je er graag meer over.