Het uitgangspunt in ons werk is altijd hetzelfde: hoe kan een kind veilig opgroeien in zijn of haar eigen gezin? Thuis, bij de ouders, in de vertrouwde omgeving met school, vrienden en buurt. Soms vraagt dat om creatieve oplossingen, stevige afspraken en de inzet van het hele netwerk om dat mogelijk te maken. 

Samen afwegen: het casuïstiekteam 

Elke jeugdbeschermer komt in situaties waarin de veiligheid van een kind onder druk staat. Op zo’n moment staat hij of zij er niet alleen voor. In het casuïstiekteam – een overleg van jeugdbeschermers en gedragswetenschappers  – worden zorgen gedeeld, signalen op een rij gezet, afwegingen gemaakt en gezamenlijk besluiten genomen. 

De centrale vraag is steeds: 

• Is het kind veilig? 

• Hoe groot is het risico voor het kind? 

• Welke afspraken en hulp kunnen we inzetten om de veiligheid te waarborgen? 

• Hoe kan het netwerk bijdragen aan toezicht, steun en herstel? 

Het team bekijkt of eerdere afspraken zijn nagekomen, of de ingezette hulp voldoende passend is en of er extra maatregelen mogelijk zijn zonder dat het kind zijn thuis verliest. 

Voorbeeld uit de praktijk 

Een jeugdbeschermer bracht de situatie van een gezin in waarin een ouder regelmatig alcohol gebruikte en onder invloed auto reed met het kind. Dit leverde grote zorgen op. Het casuïstiekteam bekeek samen welke stappen nodig waren om herhaling te voorkomen. Er werden concrete veiligheidsafspraken gemaakt: de ouder mocht niet meer rijden met het kind, er moest contact zijn met een verslavingskliniek, en het netwerk kreeg een duidelijke rol in het houden van toezicht. 

Tegelijkertijd keek het team verder: hoe kan de ouder ondersteund worden om grip te krijgen op zijn verslaving? Wie in de familie kan tijdelijk inspringen als oppas of chauffeur? Welke hulpbronnen kunnen bijdragen aan veiligheid en rust in het gezin? 

Het kind centraal 

In alle gesprekken staat het kind centraal. Hoe beleeft het kind de onveilige situatie? Begrijpt het wat er speelt? Door methodieken als Words and Pictures leggen we in begrijpelijke taal en beelden uit welke afspraken er zijn gemaakt en waarom. Zo geven we kinderen houvast en duidelijkheid, terwijl zij in hun vertrouwde omgeving kunnen blijven wonen. 

Beschermen én versterken 

Ons werk gaat altijd over de balans tussen beschermen en versterken: 

• Beschermen: zorgen dat het kind vandaag veilig is. 

• Versterken: ouders ondersteunen om hun vaardigheden te vergroten, en het netwerk betrekken om de druk te verlichten. 

Daarbij is het casuïstiekteam een cruciale schakel. Het helpt om zorgvuldig te wegen welke maatregelen nodig zijn, om nieuwe ideeën op tafel te krijgen, en om de jeugdbeschermer te steunen bij het maken van moeilijke afwegingen. Ook wordt de situatie vanuit verschillende perspectieven bekeken en wordt de jeugdbeschermer kritisch bevraagd op zijn visie en voorgenomen besluit. 

Wanneer thuis écht niet veilig is 

Soms komt het team tot de conclusie dat ondanks alle inspanningen een kind tijdelijk niet thuis kan blijven. Dat is nooit het uitgangspunt, maar wel een optie als het echt niet anders kan. Ook dan blijft de focus: hoe zorgen we voor zo min mogelijk breuklijnen, en hoe bouwen we samen met ouders en netwerk aan een situatie waarin het kind weer terug naar huis kan? 

Zorgvuldig en nooit lichtvaardig 

Besluiten die het leven van een kind en gezin raken, worden nooit lichtvaardig genomen. Elke afweging begint en eindigt bij dezelfde vraag: hoe kan het kind veilig thuis opgroeien? Dat is ons kompas. Samen met ouders, netwerk en hulpverlening zetten we ons maximaal in om de veiligheid binnen het gezin te borgen en te versterken, zodat kinderen in hun eigen vertrouwde omgeving kunnen blijven opgroeien.